Ως συνείδηση εννοούμε την έμφυτη ιδιότητα του ανθρώπου να ενεργεί με βάση τους κατ’ αυτόν ηθικούς κανόνες, έχοντας ξεκάθαρη γνώση και αίσθηση για ότι πρόκειται να κάνει, να πει ή να αποφασίσει. Με τον όρο δε «ηθικούς κανόνες» εννοούμε τους κανόνες με βάση τους οποίους μπορεί να υπάρξει κατά την προσωπική κρίση του κάθε ανθρώπου αξιολογική κρίση για διάκριση του αγαθού από το κακό.
Συνειδητό και Ασυνείδητο. Ποιά η σχέση τους με την συνείδηση;
Σύμφωνα με τον Σίγκμουντ Φρόυντ τα μυαλά των ανθρώπων είναι διαιρεμένα σε δύο μέρη. Στο συνειδητό μέρος το οποίο γνωρίζει τις σκέψεις και τις επιθυμίες και στο ασυνείδητο μέρος στο οποίο είναι υποθηκευμένες όλες οι σκοτεινές, μύχιες σκέψεις και επιθυμίες. Σύμφωνα πάλι με τον Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ το ασυνείδητο είναι εκείνη η περιοχή του άγνωστου στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Περιεχόμενο του ασυνείδητου κατά τον Γιουνγκ είναι κάθε τι το οποίο έχουμε συνειδητοποιήσει και μετέπειτα ξεχάσει, ότι συλλαμβάνουμε με τις αισθήσεις μας και δεν σημειώνουμε στο συνειδητό νου, όσα νιώθουμε, σκεπτόμαστε, θυμόμαστε, επιθυμούμε και πράττουμε ακούσια ή δίχως ιδιαίτερη προσοχή, όλα τα μελλοντικά τα οποία παίρνουν σχήμα και αναδύονται κάποτε στην συνείδηση, καθώς και όλες οι απωθημένες οδυνηρές σκέψεις και συναισθήματα. Σημαντικότερο όμως όλων αυτών είναι το γεγονός ότι αναγνωρίζει ιδιότητες που δεν βιώνει ο άνθρωπος ατομικά αλλά τις κληρονομεί από μια βαθύτερη και ευρύτερη επικράτεια την οποία ονόμασε συλλογικό ασυνείδητο κα την οποία αναφέρουμε ως την «προϋπάρχουσα αθροιστικά συσσωρεμένη υπερεμπειρία». Τόσο οι συνειδητές όσο και οι ασυνείδητες ενέργειες μας είναι κομμάτια της ζωή μας. Και οι δύο, εκούσιες ή ακούσιες, εμπεριέχουν καιρικότητα και γίνονται για να ικανοποιήσουν ηθελημένα ή αθέλητα, φανερές ή κρυφές ανάγκες μας. Τόσο οι συνειδητές όσο και οι ασυνείδητες είναι ενέργειες της συνείδησής μας για τον λόγο ότι την στιγμή που πραγματώνονται, ενεργούν κατόπιν εντολής του εγκεφάλου έχοντας πάντα ως γνώμονα ηθικούς κανόνες. Αυτοί οι ηθικοί κανόνες είναι η βάση με την οποία αξιολογούμε και διακρίνουμε το αγαθό από το κακό προκειμένου να εκτελέσουμε την εν λόγω ενέργεια, έχουν δε την ιδιαιτερότητα να μπορούν να ισχύουν μόνο για τη συγκεκριμένη ενέργεια, τη συγκεκριμένη στιγμή.
Ο λόγος για τον οποίον τις περισσότερες φορές δεν θυμόμαστε ή δεν αντιλαμβανόμαστε τις ασυνείδητες ενέργειές μας, όπως αυτές αναφέρονται πιο πάνω, είναι η προσπάθεια της συνείδησης προκειμένου να αποφύγει την πρόκληση μιας ανεπανόρθωτης διατάραξης της συνεχούς ύπαρξης του ανθρώπου, κόντρα στην έννοια της ζωής καθώς ο σκοπός της συνείδησης συνίσταται στη διατήρηση της ενότητας και στην υπαρξιακή ολοκλήρωση του ανθρώπου. Με αυτό τον τρόπο αυτή καθίσταται συνέχεια, ανάπτυγμα και προβολή της ζωής, εξασφαλίζοντας στον άνθρωπο την μοναδικότητα να έχει επίγνωση ότι φέρει τη δύναμη την οποία εκφράζει ως «ζωή».
11 Σεπ 2009
3 Σεπ 2009
ΔΩΡΕΑΝ ΕΛΑΒΑΤΕ ΔΩΡΕΑ ΔΟΤΕ
Στο απολυτίκιο των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού ο υμνολόγος παρακαλεί τους Αγίους όπως « επισκέψασθε τας ασθενείας ημών, δωρεάν ελάβατε, δωρεά δότε ημίν.».
Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ από ποιόν μπορεί ένας Άγιος να έλαβε δωρεά;
Μπροστά σε τέτοια ερωτήματα, ο συνήθης νους του ανθρώπου ο οποίος περιεργάζεται τον κόσμο των αισθήσεων, ομοιάζει με το φως που φωτίζει ένα κερί μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε αφενός τον άνθρωπο ό οποίος πιστεύει στον ατομικότητα και θεωρεί το φως του κεριού ως το φως του ήλιου, και αφετέρου τον άνθρωπο που αναγνωρίζει το σκότος της αγνωσίας του, δεν εφησυχάζει και αναζητεί το πραγματικό φως του ήλιου, το φως που φωτίζει το ‘Ολον.
Εάν ανοίξουμε τα παράθυρα της καρδιά μας και το φως του πραγματικού ήλιου μπει στο σκοτεινό δωμάτιο της ψυχής μας το κερί που το φωτίζει δεν θα φαίνεται πλέον.
«Είδομεν το φως το αληθινόν ελάβομεν πνεύμα επουράνιον», έγραψε ο μελωδός και ο λαός ψάλει στο τέλος κάθε θείας λειτουργίας.
Η Αγία Τριάδα διά του Αγίου Πνεύματος δωρίζει τη θεία Χάρη σε κάθε πρόσωπο κατά μυστηριακό τρόπο. Αυτό που χρειάζεται είναι να έχουμε ανοιχτά τα παράθυρα της καρδιάς μας για να πλημμυρίσει με Άγιο Φως η ψυχή μας. Γινόμενοι κοινωνοί της Θείας Χάρης μπορούμε να δώσουμε στον συνάνθρωπό μας τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος όπως είναι :
• Η Αγάπη - Η Αγάπη η οποία δίδεται από το Άγιο Πνεύμα δεν είναι ένα συναίσθημα, δηλαδή ένα αίσθημα εφοδιασμένο με μια υποκειμενική αξιολογία η οποία μας κάνει να αγαπάμε υπολογίζοντας τις ωφέλειες που λαμβάνουμε από αυτόν που αγαπάμε αλλά ένας τρόπος ύπαρξης. Αγαπάμε όπως μας αγαπάει ο Θεός, χωρίς προσδοκία ανταλλάγματος.
• Η Χαρά - Είναι η χαρά που δίνουμε χωρίς προσδοκία ανταλλάγματος και η οποία μετουσιώνεται σε δύναμη και ισχύ για αυτόν που την παρέχει.
• Η Ειρήνη. – Είναι το αποτέλεσμα της αγάπης μας προς τον συνάνθρωπο.
• Η Μακροθυμία – Είναι η αγάπη όταν τίθεται σε δοκιμασία. Είναι η ιδιότητα που πρώτος μας δίδαξε ο Ιησούς Χριστός και μας κατέστησε ικανούς να συγχωρούμε τους άλλους.
• Η Χρηστότητα - Όπως η μάνα τρέφει τα παιδιά της έτσι μπορεί και ο άνθρωπος να θρέψει και να προστατεύσει τον κάθε του συνάνθρωπο. Με αυτό τον τρόπο καθίσταται μεγάλος στα μάτια του Θεού.
• Η Αγαθότητα - Είναι πρακτική αγιότητα και αποτέλεσμα της γνώσης του Θεού. Κάνουμε το καλό ακόμη και σε αυτούς που μας μισούν, κάνουμε το καλό κάθε φορά που έχουμε ευκαιρία.
• Η Πίστη – Ο καρπός της πίστεως μας κάνει να ζήσουμε τη χριστιανική ζωή. Η πίστη μπορεί να κινήσει βουνά ολόκληρα, να κάνει θαύματα και να μας σώσει. Η πίστη μας δίνει το δικαίωμα και την δυνατότητα να ζητήσουμε να λάβουμε τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Είναι ο καρπός του Πνεύματος που δικαιώνει τους αγώνες και τους κόπους μιας ζωής.
• Η Πραότητα - Ο Ιησούς είπε « Μακάριοι οι πραείς διότι αυτοί θα κληρονομήσουν την γη». Είναι το πνεύμα των ανθρώπων το οποίο προ του Θεού, ούτε ανθίσταται ούτε υπερηφανεύεται.
• Η Εγκράτεια – Ο έλεγχος που πρέπει να έχουμε σε όλη την προσωπικότητά μας, στο σώμα στην ψυχή και στο πνεύμα μας. Ξέρουμε που πατάμε και που πηγαίνουμε. Αναφέρεται σε αυτόν που είναι ελεύθερος από την λογική της φυσικής ενόρμησης. Αναφέρεται σε αυτόν που είναι κυβερνήτης του εαυτού του.
Ας προσπαθήσουμε μιμούμενοι τον Ιησού και τους Αγίους να γίνουμε δωρητές Αγάπης τόσο προς τον εαυτό μας όσο και προς τον συνάνθρωπο, κρατώντας πάντα ανοιχτά τα παράθυρα της καρδιάς μας κι αφήνοντας το Φως του Ήλιου της Δικαιοσύνης να πλημμυρίσει την ψυχή μας και να μας δωρίζει τα δώρα Του.
Γιάννης Αλήθειας
Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ από ποιόν μπορεί ένας Άγιος να έλαβε δωρεά;
Μπροστά σε τέτοια ερωτήματα, ο συνήθης νους του ανθρώπου ο οποίος περιεργάζεται τον κόσμο των αισθήσεων, ομοιάζει με το φως που φωτίζει ένα κερί μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε αφενός τον άνθρωπο ό οποίος πιστεύει στον ατομικότητα και θεωρεί το φως του κεριού ως το φως του ήλιου, και αφετέρου τον άνθρωπο που αναγνωρίζει το σκότος της αγνωσίας του, δεν εφησυχάζει και αναζητεί το πραγματικό φως του ήλιου, το φως που φωτίζει το ‘Ολον.
Εάν ανοίξουμε τα παράθυρα της καρδιά μας και το φως του πραγματικού ήλιου μπει στο σκοτεινό δωμάτιο της ψυχής μας το κερί που το φωτίζει δεν θα φαίνεται πλέον.
«Είδομεν το φως το αληθινόν ελάβομεν πνεύμα επουράνιον», έγραψε ο μελωδός και ο λαός ψάλει στο τέλος κάθε θείας λειτουργίας.
Η Αγία Τριάδα διά του Αγίου Πνεύματος δωρίζει τη θεία Χάρη σε κάθε πρόσωπο κατά μυστηριακό τρόπο. Αυτό που χρειάζεται είναι να έχουμε ανοιχτά τα παράθυρα της καρδιάς μας για να πλημμυρίσει με Άγιο Φως η ψυχή μας. Γινόμενοι κοινωνοί της Θείας Χάρης μπορούμε να δώσουμε στον συνάνθρωπό μας τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος όπως είναι :
• Η Αγάπη - Η Αγάπη η οποία δίδεται από το Άγιο Πνεύμα δεν είναι ένα συναίσθημα, δηλαδή ένα αίσθημα εφοδιασμένο με μια υποκειμενική αξιολογία η οποία μας κάνει να αγαπάμε υπολογίζοντας τις ωφέλειες που λαμβάνουμε από αυτόν που αγαπάμε αλλά ένας τρόπος ύπαρξης. Αγαπάμε όπως μας αγαπάει ο Θεός, χωρίς προσδοκία ανταλλάγματος.
• Η Χαρά - Είναι η χαρά που δίνουμε χωρίς προσδοκία ανταλλάγματος και η οποία μετουσιώνεται σε δύναμη και ισχύ για αυτόν που την παρέχει.
• Η Ειρήνη. – Είναι το αποτέλεσμα της αγάπης μας προς τον συνάνθρωπο.
• Η Μακροθυμία – Είναι η αγάπη όταν τίθεται σε δοκιμασία. Είναι η ιδιότητα που πρώτος μας δίδαξε ο Ιησούς Χριστός και μας κατέστησε ικανούς να συγχωρούμε τους άλλους.
• Η Χρηστότητα - Όπως η μάνα τρέφει τα παιδιά της έτσι μπορεί και ο άνθρωπος να θρέψει και να προστατεύσει τον κάθε του συνάνθρωπο. Με αυτό τον τρόπο καθίσταται μεγάλος στα μάτια του Θεού.
• Η Αγαθότητα - Είναι πρακτική αγιότητα και αποτέλεσμα της γνώσης του Θεού. Κάνουμε το καλό ακόμη και σε αυτούς που μας μισούν, κάνουμε το καλό κάθε φορά που έχουμε ευκαιρία.
• Η Πίστη – Ο καρπός της πίστεως μας κάνει να ζήσουμε τη χριστιανική ζωή. Η πίστη μπορεί να κινήσει βουνά ολόκληρα, να κάνει θαύματα και να μας σώσει. Η πίστη μας δίνει το δικαίωμα και την δυνατότητα να ζητήσουμε να λάβουμε τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Είναι ο καρπός του Πνεύματος που δικαιώνει τους αγώνες και τους κόπους μιας ζωής.
• Η Πραότητα - Ο Ιησούς είπε « Μακάριοι οι πραείς διότι αυτοί θα κληρονομήσουν την γη». Είναι το πνεύμα των ανθρώπων το οποίο προ του Θεού, ούτε ανθίσταται ούτε υπερηφανεύεται.
• Η Εγκράτεια – Ο έλεγχος που πρέπει να έχουμε σε όλη την προσωπικότητά μας, στο σώμα στην ψυχή και στο πνεύμα μας. Ξέρουμε που πατάμε και που πηγαίνουμε. Αναφέρεται σε αυτόν που είναι ελεύθερος από την λογική της φυσικής ενόρμησης. Αναφέρεται σε αυτόν που είναι κυβερνήτης του εαυτού του.
Ας προσπαθήσουμε μιμούμενοι τον Ιησού και τους Αγίους να γίνουμε δωρητές Αγάπης τόσο προς τον εαυτό μας όσο και προς τον συνάνθρωπο, κρατώντας πάντα ανοιχτά τα παράθυρα της καρδιάς μας κι αφήνοντας το Φως του Ήλιου της Δικαιοσύνης να πλημμυρίσει την ψυχή μας και να μας δωρίζει τα δώρα Του.
Γιάννης Αλήθειας
15 Φεβ 2009
Εποχή του Υδροχόου και κοινωνία του Όλου
Το κειμένο αυτό είναι η κατάληξη ενός κειμένου του Γιώργου Πανόπουλο (gpano@stardone.gr)με τίτλο "ΣΕ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΠΛΗΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ" από το περιοδικό Jupiter Τεύχος 9/Μάρτιος 2009.
"Η εποχή του Υδροχόου δεν είναι μια πασαρέλα όπου θα περπατήσουμε όλοι μαζί οι άνθρωποι αδελφωμένοι, αγκαλιάζοντας δέντρα και ανταλλάσσοντας σκέψεις για το τέλειο πολιτικό σύστημα. Η εποχή του Υδροχόου που ξεκίνησε, έχει ταραχή, ακαταστασία, πόνο, κονιορτοποίηση του Εγώ προς χάριν του Εμείς, αλλά και δημιουργικότητα του Ενός προς χάριν του Άλλου."
Ή αστρολογική άποψη για την ανάγκη της κοινωνίας να μεταβεί από την ατομιστική "Κοινωνία του Ενός" στην "Κοινωνία του Όλου".
Ας προσπαθήσουμε σε όλους τους τομείς της ζωής μας, να χαρίσουμε την ατομικότητα μας υπέρ της συλλογικότητας, για να μπορέσει να υπάρξει δέσμευση του συνόλου υπέρ του ενός.
"Η εποχή του Υδροχόου δεν είναι μια πασαρέλα όπου θα περπατήσουμε όλοι μαζί οι άνθρωποι αδελφωμένοι, αγκαλιάζοντας δέντρα και ανταλλάσσοντας σκέψεις για το τέλειο πολιτικό σύστημα. Η εποχή του Υδροχόου που ξεκίνησε, έχει ταραχή, ακαταστασία, πόνο, κονιορτοποίηση του Εγώ προς χάριν του Εμείς, αλλά και δημιουργικότητα του Ενός προς χάριν του Άλλου."
Ή αστρολογική άποψη για την ανάγκη της κοινωνίας να μεταβεί από την ατομιστική "Κοινωνία του Ενός" στην "Κοινωνία του Όλου".
Ας προσπαθήσουμε σε όλους τους τομείς της ζωής μας, να χαρίσουμε την ατομικότητα μας υπέρ της συλλογικότητας, για να μπορέσει να υπάρξει δέσμευση του συνόλου υπέρ του ενός.
3 Ιαν 2009
ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ
Όραμα μου είναι η μετάβαση από το σήμερα την «Κοινωνία του ΑΤΟΜΟΥ», στο αύριο τη «Κοινωνία του ΟΛΟΥ».
Αποστολή μου, η ανάπτυξη και παρουσίαση θεμάτων που όλοι γνωρίζουμε αλλά λίγοι αναγνωρίζουμε. Η ανάπτυξη και παρουσίαση προτάσεων για το σύνολο μιας σύγχρονης κοινωνίας, στην οποία τα μέλη της να μπορούν, αν το θελήσουν, ελεύθερα και δημοκρατικά, να αναπτύξουν μέσα από το πνεύμα της δικαιοσύνης και της κοινωνικής αλληλεγγύης τη μοναδική δυνατότητα, να νιώσουν ότι δεν τους λείπει τίποτε.
Αποστολή μου, η ανάπτυξη και παρουσίαση θεμάτων που όλοι γνωρίζουμε αλλά λίγοι αναγνωρίζουμε. Η ανάπτυξη και παρουσίαση προτάσεων για το σύνολο μιας σύγχρονης κοινωνίας, στην οποία τα μέλη της να μπορούν, αν το θελήσουν, ελεύθερα και δημοκρατικά, να αναπτύξουν μέσα από το πνεύμα της δικαιοσύνης και της κοινωνικής αλληλεγγύης τη μοναδική δυνατότητα, να νιώσουν ότι δεν τους λείπει τίποτε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)