Όραμα μου είναι η μετάβαση από το σήμερα την «Κοινωνία του ΑΤΟΜΟΥ», στο αύριο τη «Κοινωνία του ΟΛΟΥ».
Αποστολή μου, η ανάπτυξη και παρουσίαση θεμάτων που όλοι γνωρίζουμε αλλά λίγοι αναγνωρίζουμε. Η ανάπτυξη και παρουσίαση προτάσεων για το σύνολο μιας σύγχρονης κοινωνίας, στην οποία τα μέλη της να μπορούν, αν το θελήσουν, ελεύθερα και δημοκρατικά, να αναπτύξουν μέσα από το πνεύμα της δικαιοσύνης και της κοινωνικής αλληλεγγύης τη μοναδική δυνατότητα, να νιώσουν ότι δεν τους λείπει τίποτε.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
καθε αρχη και δύσκολη... ποιος αραγε απο τα 6.7 δις κατοικων της Γης έχουν γνώση της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, της Κοιν.Αλληλεγγυης....
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν εστω μαζευτούν 50, και μετα γινουν 100 και μετα 1000.... οταν ξεπεράσουν το τριψήφιο νούμερο... θα υπάρχει δυνατότητα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ??? ή θα Σπαρτιατικη Απέλλα, Χάβρα Ιουδαίων κ Βρεττανική Βουλή (με λίγα λόγια, πολύ φασαρια κ δουλειά καμία)
Δεν χρειάζονται ομαδικές επαναστάσεις και πολύ φασαρία."Αντίσταση" στην καθημερινή μας προσπάθεια επιβίωσης και προσπάθεια ενήμέρωσης και προστασίας "χωρίς φόβο" του άγνωστου διπλανού μας, σε περιπτώσεις που βλέπουμε ότι "δέχεται" να γίνει ένα ακόμη "θύμα" της κοινωνίας μας. Κι όταν το "καταλάβει" πείτε του να κάνει και αυτός το ίδιο, απλά χωρίς σύνθετες σκέψεις και περισπούδαστες αποφάσεις αλλαγής του καθημερινού τρόπου ζωής του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ Δημοκρατία θα πρέπει να αναφέρεται σε απλές καθημερινές κινήσεις και αποφάσεις. Η Δημοκρατία είναι αποτέλεσμα που εξαρτάται από τις απλές καθημερηνές πράξεις του καθένός μας, με "άμεση" επίδραση στο σύνολο,"έμμεση" σε εμάς και "μελλοντικά" στους απογόνους μας.
Ένα απλό παράδειγμα:
O "πατέρας" οικοδόμος το 1955-1985. Εισέπρατε 20 μεροκάματα το μήνα και "κόλλαγε" τα 10.
Άμμεση επίδραση στο σύνολο η "ελλειψη φόρων" από το κράτος, η "ελλειψη πόρων" από τον ασφαλιστικό οργανισμό, η διάθεση των χρημάτων από τα ένσημα που δεν "κόλλησε" συνηθως σε καταναλωτικά αγαθά με αύξηση της ζήτησης και αύξηση των τιμών.
'Εμμεση επίδραση στον ίδιο.
Στα 58 χρόνια του πήρε σύνταξη 400 ευρώ και ζητάει από την εκάστοτε κυβέρνηση επιδοματική "βοήθεια" για να μπορέσει να "ζήσει".
"Μελλοντική" στους απογόνους του.
Το Ασφαλιστικό ταμείο δεν μπορεί να "αντέξει" και αλλάζει πολιτική επιβαρύνοντας τους "νέου" ασφαλσισμένους. Η κυβέρνηση παραχωρεί έξτρα πόρους στα ασφαλιστικά ταμεία για κάλυψη των ελλειμάτων, δίνει εέξτρα επιδόματα από τον προυπολογισμό για τις "ασθενέστερες" τάξεις και δεν δίνει χρήματα "στην παιδεία" και σε άλλες ενέργειες για τους "νέους".
Ένα απλό παράδειγμα, που λίγο πολύ όλοι μας έχουμε και από ένα σε κάθε οικογένεια.
Ιωάννης Πατινιώτης